I'm in Lost...

...

....

.....

อัจฉริยะ สร้างได้

...

ใช่ไหม?.....

edit @ 10 Jun 2008 11:20:01 by NoRin

เวลาคนที่รังเกียจและไม่อยากคุยด้วยมันรู้ได้เลยนะ

บางคนอาจจะหาว่าคิดไปเอง แต่ขอโทษเถอะนะ ยังไงมันก็รู้สึกแหละ และจะบอกว่าไม่ให้คิดมาก มันทำไม่ได้หรอก ณ ถึงช่วงเวลานั้น วินาทีนั้น เมื่อคุณโดนแบบนั้น ใครมันจะไม่โมโหไหว

ตอนที่เข้าไปเรียนใหม่ๆ ก็รู้จักกับผู้หญิงคนหนึ่ง ได้สนิทสนมพูดคุยกันดี เขาก็ให้ความสนิทกับเรามากกว่าคนอื่น แต่พอคะแนนสอบกลางภาคออกเท่านั้นแหละ คะแนนเราแย่กว่าคนอื่นๆ รู้สึกได้เลยว่าเขาหมดความสนใจในตัวเรา เหมือนไม่ค่อยอยากจะพูดด้วย แต่ก่อนนั่งเรียนติดกัน เขาก็ทำเป็นว่าไปนั่งที่อื่น ไปสนิทสนมกับอีกคนที่ได้คะแนนเยอะ

ทั้งกลุ่มคนที่ไม่ได้เรียนสายนี้มาก็มีเรากับน้องอีกคน แต่น้องอีกคนเขาเป็นเด็กจุฬา เรียนเก่ง สมองดี รวยด้วย ผู้หญิงคนนั้นก็ไปเข้าหาคนนี้แทน ให้ความสนิมสนม

(เราไม่คิดว่ายัยคนนั้นเป็นเพื่อนหรอกนะ เวลาใครถามเราก็จะเรียกเขาว่า คนในกลุ่มรายงาน ฉันไม่มีวันยกระดับมันมาเป็นเพื่อนฉันหรอก เชอะ)

เราก็เข้าใจนะว่าเรามันโง่ สมองไม่ดี ก็เลยไม่อยากคบหา แล้วอาจารย์มาบอกว่าให้คนเก่งกับคนไม่เก่งจับกลุ่มกระจายกันไปจะได้ช่วยกัน โธ่ อาจารย์จะรู้หรือเปล่านะว่าคนเก่งมันไม่อยากคบกับคนโง่หรอกค่ะ มันก็อยากจะอยู่กับพวกเดียวกัน มันจะคบฉันไว้ถ่วงความเจริญไปทำไม เวลาทำงานกลุ่มเราออกความเห็นก็มองเหมือนเป็นเสียงควายร้อง พอเราเงียบก็หาว่าไม่ทำงาน นี่มันคือความเหลื่อมล้ำทางการศึกษางั้นเหรอ!!

แล้วทำไมฉันต้องถูกมองอย่างดูถูก กลายเป็นตัวตลกด้วย คนที่เรียนไม่ดีนี่คือตัวตลกใช่ไหม?

อย่ามาบอกว่าทำไมฉันไม่พยายามเรียนให้ดี คุณนึกดูแล้วกันว่าฉันที่เรียนสายศิลป์มาตั้งแต่มัธยมปลายยันมหาลัย มาเรียนสายวิทย์เอาตอนนี้ แล้วหัวฉันมันไปได้แค่ไหน แค่ผ่านมาได้ก็บุญแล้วนะ

เมื่อก่อนฉันโดนดูถูกที่อ้วน หน้าตาอัปลักษณ์น่ารังเกียจ ตอนนี้บวกเพิ่มความโง่เข้าไปอีก แถมเขียนฟิกก็ห่วย มีแต่คนด่าบรม โห้ว อะไรก็กูวะ อยากเกิดใหม่ไปเป็นหนอนแมลงจริงๆ

ตกลงว่าใครผิด? ฉันผิดเองหรือเปล่าเนี่ยที่โง่?

ใครก็ได้ตอบฉันที??

เกิดมาทำไมวะ?

มีชีวิตอยู่เพื่ออะไรวะ?

ทำอะไรก็ห่วยแตกไปเสียหมด

แล้วทำไมกูต้องมาโดนดูถูกเพราะแค่กูโง่ด้วยวะ?

แล้วทำไมไม่มีใครอยากคบกูล่ะวะ?

เพราะกูมันเหี้ยใช่ไหมวะ?

กูเกิดมาก็ผิดแล้วใช่ไหมวะ?

กูไปตายดีกว่าไหม?

ถ้ากูตายจะมีคนดีใจกี่คนวะ?

หรือไม่มีใครรู้วะว่ากูหายไป

กูจะอยู่หรือไม่อยู่ก็คงไม่มีใครรู้ใช่ไหมวะ?

กูเกิดมาทำไมวะ?

---------

น่าสมเพชเศษมนุษย์นี้เป็นบ้า

มันเหมือนหมาที่ไร้ซึ่งเจ้าของ

จะฟูมฟายร้องไห้น้ำตานอง

ก็ไม่มีใครมองใครเหลียวแล

มีชีวิตเฉกเช่นอากาศธาตุ

เสมือนศพไร้ญาติอนาจแท้

ถึงจะตายก็แค่ตายกายผันแปร

และจุดจบก็แค่ความเดียวดาย

--------

ตั้งแต่แต่งกลอนมากูชอบบทนี้ที่สุดเลย จะมีคนก๊อปของกูไปใช้อีกป่ะเนี่ย?

จำได้ว่าแต่งก่อนจะคิดฆ่าตัวตายครั้งแรก...เหอะ

edit @ 3 Jun 2008 00:05:35 by NoRin