อยู่ๆก็นึกอยากเขียนขึ้นมา คิดว่ามันเป็นอิมเมจที่เข้ากับสองคนนี้ดี ลองอ่านดูก่อนนะ แฮะๆ

โลกแห่งรักไร้เสียง
Innocent chaostic world

...อีกฟากของกำแพงมี "คนคนนั้น" อยู่...

แม้จะเป็นผนังปูนหนาแต่น่าแปลกที่สัมผัสได้ถึงไออุ่น ชายร่างเล็ก ผมสีทอง ดวงตากลมโตสีดำสนิท นั่งเอนหลังพิงแนบความแข็งกร้านนั้น ศีรษะสวมเฮดโฟนอันใหญ่ฟังท่วงทำนองหนักหน่วงแนวฮาร์คคอร์จากเครื่องเล่นที่วางอยู่บนพื้นข้างตัว หลับตาพริ้มราวกับกำลังสดับรับฟังบทเพลงซิมโฟนี่หมายเลข 5

อีกด้านหนึ่ง...แนบสนิทเป็นระนาบเดียวกันกับแผ่นหลังเหยียดตรงของชายผมสีน้ำตาลเข้ม ดวงตาสีดาร์กช๊อคโกแลต หวานปนขมกำลังไล่จับคอร์ดกีตาร์ท่วงทำนองมืดหม่น แสงไฟสลัวในห้องส่งให้ปลายนิ้วกรองตัวโน้ตอึมครึม แต่ถึงอย่างนั้น...

...ความรู้สึกอุ่นซ่านก็ซึมเข้าสู่หัวใจผ่านแผ่นหลัง

++++++++

...ถ้าตัวโน๊ตมีทั้งหมด 7 ตัว จะต้องใช้กี่บันไดเสียงถึงจะผสมออกมาได้ใกล้เคียงกับเสียงของหัวใจมากที่สุด...

ทุกๆเช้า บนรถไฟขบวนเดิม บนชานชาลาเดิม และคนคนเดิม ร่างเล็กผมทองยืนก้มหน้ามองพื้นราวกับกำลังพิจารณาหาส่วนประกอบทางเคมีของสีที่ทาเป็นเส้นเหลือง เข็มวินาทีบนหน้าปัทม์นาฬิกากระดิกทีละนิด วินาทีที่ 38 วินาทีที่ 39 วินาทีที่ 40...

รองเท้าหนังกลับสีน้ำตาลหยุดยืนอยู่ข้างๆห่างไปไม่กี่ก้าว ชายเสื้อโค้ทยาวสีขาวตัดกับกระเป๋ากีตาร์ทำจากหนังสีดำที่สะพายอยู่บนหลัง

เสียงประกาศจากนายสถานีดังจากลำโพง แล้วตัวขบวนรถไฟก็เลื่อนหยุดข้างหน้า

ขบวนรถไฟยามเช้าแน่นขนัดไปด้วยผู้คน ร่างเล็กถูกดันเข้าไปติดกับผนังประตูอีกด้าน แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้รับการถูกเบียดแต่อย่างใด เพราะมีอ้อมแขนหนึ่งที่ล้อมกั้นไว้ราวกับจะปกป้อง

...เมื่อเงยหน้าขึ้นมา สบกับดวงตาสีดาร์กช๊อคโกแลตที่จ้องมองอยู่ก่อนแล้ว

รถไฟแล่นผ่านสามสถานี จนใกล้เข้าชานชาลที่สี่ ชายผมน้ำตาลจึงคลายวงแขนที่กั้นออกหลีกทางให้เขาปลีกตัวออกไป

เสียงฝีเท้าของตนปะปนกับคนรอบข้าง ในสภาพแวดล้อมของความวุ่นวายในเมืองใหญ่ แต่ในโสตสัมผัสนั้นกลับเงียบสงัด มือเรียวล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทสีน้ำตาลที่สวมใส่ หยิบดอกไม้สีขาวที่ราวเพิ่งสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากผู้หยิบยื่นให้ในนั้น...

...กับข้อความสั้นๆ ด้วยลายมือเรียบง่ายที่ปลายริบบิ้นสีทอง

"อรุณสวัสดิ์...เคียวคุง..."

 +++++++++

คิดว่าเรื่องนี้จะมีตอนต่อไหม?

คิดว่าเรื่องนี้จะมีบทสนทนาหรือเปล่า?

และคิดว่าไอ้โนะรินจะเขียนไปได้ซักกี่น้ำ? ฮ่าๆๆๆ

ร๊ากกกจริงๆ คู่นี้

+++++++++

NoRin

Ik - Forever

edit @ 20 Jul 2009 14:32:49 by NoRin

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

Tweet

เหอ เหอ เหอ .... sad smile

เขียนต่อซิ อยากอ่านเรื่องที่เป็นบทบรรยายแบบนี้บ้าง ไม่ต้องมีบทพูด แต่ให้รับรู้เองว่าคุยอะไรกัน เขียนดีๆ ซึ้งกันตายเลย double wink

แต่ยังไงก็อย่าลืม Lost Diary ของพี่น๊า .... หุหุ ช่วงนี้ตามทวงแต่เรื่องนี้ อย่าเพิ่งเบื่อนะ เพราะตอนนี้ฟีลความอยากอ่าน Fic J Rock พุ่งขึ้นสูงมากกกกกกsurprised smile
กรี๊ดดดดดดดดด


เขียนต่อสิ

แบบนี้ก้ได้อารมณ์ไปอีกแบบ

#2 By JUMBU on 2008-09-24 22:25

น่าอ่านต่อดีออก เขียนต่อสิ...

#3 By weewee on 2008-09-25 23:30

เขียนต่อ!!!!

เีขียนต่อให้อ่านเดี๋ยวเน้ ผมเขียนตอนต่อของ TI ไว้แล้วน้า
ลงบอร์ดไปแล้วด้วย

เรื่องแบบนี้...น่ารักดีนะ

#4 By HAKURO on 2008-09-26 15:21

มีตอนต่อได้ก็ดี และน่าจะเอาแบบไม่มีบทสนทนานะ ท้าทายดี ชั้นรู้ว่าแกทำได้ แต่ไอ้จะทำไปได้ซักกี่น้ำเนี่ย ไม่แน่ใจว่ะ เพราะไหดองฟิคโนะรินมันล้นโกดังแล้วมั้ง....
ปล. ชั้นจะอ่านบุปผาราตรี-----

#5 By BiB (124.121.137.111) on 2008-10-04 16:38

รักคิตตี้มากชีวิตนีเกิดมาเพื่อสิ่งนี้เลยน้องตี้ เรารักเธอนะคิตตี้big smile

#6 By Kaa (61.19.114.116) on 2009-08-08 12:42