NoRin in Lost...

วันนี้เหนื่อยมากเลยอ่ะ รู้สึกเหมือนตัวเองเหนื่อยเอามากๆ

มีคนทักว่าตาช้ำมาก สงสัยจะนอนไม่พอ ก็คงงั้น เพราะตื่นแต่เช้าแล้วก็นอนก็ดึก โคตรเหนื่อยเลยชีวิต

ตอนนี้คิดว่าไหนๆก็ไหนๆแล้ว ว่าจะเขียนฟิกขายจริงจังซักเรื่องสองเรื่อง

ติดอยู่ที่ว่าหาคนวาดภาพประกอบไม่ได้ (ฮาคุโร่ซังสนไหม? แต่เป็นรีบอร์นนะ ฮ่าๆ)

เมื่อวานนี้ฝนตกหนักตอนกลับบ้าน

โชคดีที่เจ้านายกลับไปแล้ว ก็เลยไม่ต้องห่วงหน้าพะวงหลัง

จะว่าไปแล้วโนะรินก็โชคดีกว่าคนที่อยู่ในตำแหน่งเดียวกัน

หืม? โนะรินทำงานอะไรน่ะเหรอ?บอกให้ตรงนี้ก็ได้

โนะรินก็คือ "คุณเลขา" ค่ะ

ลบภาพผู้หญิงมีอายุท่าทางเคี่ยวโหด หรือสาวสวยสุดเซ็กซี่ไปเลยค่ะ ใช่แล้ว ไอ้คนปัญญาอ่อนบ้าบอเนี่ย มันเป็นเลขา

และเป็นเลขา "ที่ปรึกษาทางด้านกฎหมาย ของกลุ่มบริษัทในเครือ ....*ตู๊ดดด* ที่มีสาขากว่าทั่วประเทศ" ด้วยนะ ฟังดูแล้วยิ่งใหญ่ชิมิล่า~

คุณเลขาเหมือนจะว่างมาก แต่คุณเลขาก็เหมือนจะงานเยอะมากเหมือนกัน

ข้อดีของคุณเลขาคือ

1.มีโต๊ะหย่ายๆเป็นของตัวเอง (คนเดียวสามโต๊ะ)

2.มีคอมพิวเตอร์สุดเจ๋งที่สุดในแผนก (ไม่นับของเจ้านาย > แต่ยังไงของตูก็เจ๋งกว่า)

3.มีอินเตอร์เนตใช้อย่างเสรี (คนอื่นไม่มีเฟ้ย)

4.มีพื้นที่ส่วนตัวห่างไกลผู้คน (นั่งหน้าห้องเจ้านายไม่ต้องแออัดกับใคร)

5.ไม่มีใครมาสั่งงานจุกจิกวอแวมาก (ขึ้นตรงกับนายใหญ่คนเดียว)

ข้อเสียของคุณเลขา

1.กลับบ้านไม่เป็นเวลา (ต้องรอนายกลับก่อน)

2.งานไร้แก่นสาร (นึกอยากสั่งอะไรก็สั่ง)

3.ต้องทำได้ทุกอย่าง (ปวดขมอง เวียนเฮด คิดว่ากรูเป็นอัจฉริยะเรอะ)

4.ต้องรู้ทุกเรื่อง (อะไรๆ ก็มาถามแต่กรู ทำงานยังไม่ถึงสองปีเลยนะเว๊ย)

5.ต้องเป็นหนังหน้าไฟ (อะไรๆก็ด่ากรูก่อน)

ตกลงนี่มันดีหรือไม่ดีเนี่ย??

แต่โชคดีอย่างหนึ่งของคุณเลขาเมื่อเทียบกับคนตำแหน่งเดียวกันที่อยู่ในบริษัท นั่นคือ เจ้านายของคุณเลขาเป็นผู้ชาย ไม่จุกจิก ไม่เรื่องมาก ไม่ปัญญาอ่อน ไม่ต้องชงกาแฟให้กิน ไม่ต้องล้างจานข้าวให้ ไม่ต้องปอกผลไม้ ไม่ต้องหิ้วของไปส่งที่รถ ไม่ต้องบลา..บลา...บลา.... อะไรที่เกินหน้าที่ดั่งที่เจ้านายผู้หญิงชอบใช้กัน ไม่เคยโดน โคตรโชคดี

เลขาเจ้านายห้องข้างๆที่นั่งใกล้กันโคตรจะน่าสงสาร กลับบ้านไปแล้วอยู่บนรถโดนโทรตามต้องแจ้นกลับออฟฟิตเพราะอีแค่หาเอกสารไม่เจอ  แล้วก็ชอบสั่งงานตอนห้าโมงครึ่ง จะเอาเดี๋ยวนั้น (เลิกงานหกโมง) ทั้งๆที่ตัวองกลับบ้านสบายมีรถ แต่ไม่นึกเห็นใจลูกน้องเลยว่าจะลำบากขนาดไหน คนโต๊ะข้างๆทั้งบ่นทั้งนินทาให้ฟังทุกวันเลย รู้สึกเหมือนเขาไม่รักนายเขาเลยอ่ะ

เป็นนายคนแต่ก็น่าจะเข้าใจลูกน้องด้วย ก็เหมือนกับซื้อใจ ลูกน้องจะได้รัก ตั้งใจทำงานให้

แต่จะว่าไปโนะรินก็ตั้งใจทำงานบ้าง ไม่ตั้งใจบ้าง (อ่าวว) อารมณ์ไม่ดีก็ไม่ทำ (ไม่ควรเอาแบบอย่างเลย)

มีลูกน้องแบบนี้แย่เนอะ ฮ่าๆๆๆๆ

ว่าแล้วก็แอบเขียนฟิกต่อ กร๊ากกกกกกก

NoRin

แปะรูปที่ไม่เกี่ยวกับเนื้อหาแต่อย่างใด...

รักก๊กคุงที่สุดเลยย~~~